ز دیگر نمودها و جلوه‌های عاشورا در فرهنگ دفاع مقدس، نام‌گذاری لشكرها، گردان‌ها، گروهان‌ها، پادگان‌ها، قرارگاه‌ها و حتی سنگرهای رزمندگان، به نام‌های آشنای كربلا، یاران و مظاهر فرهنگی عاشورا است.
این نام‌گذاری‌ها در روان و شخصیت رزمندگان و حتی نحوه عملیات جبهه‌ها، موثر بود. وقتی نام گردان حبیب بن مظاهر بود، این نام، رزمندگان را وا می‌داشت تا درباره شخصیت حبیب و نقش او در انقلاب عاشورا، آگاهی و آشنایی بیشتری كسب كنند. كسانی نیز كه به آن گردان قدم می‌گذاشتند، به ویژه مبلغان روحانی، بر همان شخصیت تكیه و از او یاد می‌كردند. این تكرار، تلقین و تبیین، زمینه‌ساز انس و الفت بیشتر رزمندگان، با شخصیت كسی می‌شد كه نام او زینت گردان یا آن مجموعه بود. به برخی از این نام‌ها اشاره می‌كنیم
: الف) لشكرها: 10 سیدالشهدا، 25 كربلا ، لشگر همیشه پیروز 31عاشورا، 41 ثارالله، 32 انصارالحسین و 14 امام حسین.
ب) تیپ‌های مستقل و غیرمستقل: 44 قمر بنی‌هاشم، 57 ابوالفضل، 61 محرم، 10 محرم، 115 تكاوران نینوا، 27 حضرت عباس، 9 ابوالفضل، یكم ثارالله، 2 عاشورا، 3 كربلا، 79 اباعبدالله، 8 محرم، نینوا، (ناو تیپ) فرات، 2 كربلا و 3 عاشورا.
ج) گردان‌ها: علی‌اكبر از لشكر 10 سیدالشهدا، زهیر از لشكر 10 سیدالشهدا، علی اكبر از لشكر 31 عاشورا و لشكر 10 سیدالشهدا، قمر بنی‌هاشم از لشكر 10 سیدالشهدا، حبیب بن مظاهر از لشكر 27 حضرت رسول، مسلم از لشكر 27 حضرت رسول، عاشورا از لشكر 6 ویژه پاسداران، امام حسین از لشكر 8 نجف، زینب از لشكر 10 سیدالشهدا، ابوالفضل از تیپ امیرالمومنین بوشهر، امام حسین از لشكر 110 خاتم الانبیا، بریر از لشكر 10 سیدالشهدا، امام حسین از لشكر 27 روح الله، امام حسین از تیپ حر، 61 علقمه از لشكر 27 حضرت رسول، ذوالجناح و راكبان كربلا
. مناطق آزاد شده و محورهای عملیاتی در طول سال‌های دفاع مقدس نیز اغلب نام‌هایی به خودمی‌گرفتند كه با فرهنگ عاشورا پیوند داشت؛ مانند محور كربلا، محور عاشورا، محور امام حسین (ع)، محور زین‌العابدین (نزدیك هویزه) و ...
گاهی نام رزمندگان، در لشكرها و گردان‌ها و گروهان‌ها و حتی دسته‌ها، پیوندی خاص با نام مجموعه می‌یافت؛ مانند نام شهید حسین خرازی، فرمانده شجاع لشكر امام حسین كه با نام لشكرش، الهام‌بخش شعارها و سخن‌ها، قبل و پس از شهادتش شده بود. گاهی رزمندگان در انتخاب واحد رزمی، تناسب نام خود را با واحد مربوط لحاظ می‌كردند؛ برای مثال، اكبر یا علی‌اكبر یا حبیب در گردان حبیب. دقائق و ظرائف دیگری نیز در این میان هست كه میزان عشق و ایمان رزمندگان را به كربلا و فرهنگ عاشورا، نشان می‌دهد. نام لشكرها، تیپ‌ها، گردان‌ها و گروهان‌ها بر روحیات، بافت مجموعه، شعارها و حتی نام افراد، اثر داشت؛ برای مثال، حبیب گردان حبیب، پیرترین چهره بود. در این گردان، برای صلوات فرستادن، می‌گفتند: بر «حبیب» خدا، محمد مصطفی، صلوات(با تاكید بر حبیب). در لشكر سیدالشهدا، امام حسین‌علیه‌السلام بیشتر با عنوان سیدالشهدا مطرح می‌شد و در گردان ابوالفضل، تیپ ابوالفضل یا گردان قمر بنی‌هاشم، شعار صبح‌گاهی و سوگند‌ها به نام ابوالفضل بود و بیشترین روضه‌ها نیز به نام قمر بنی هاشم و ابوالفضل خوانده می‌شد. در جبهه، سنگرهای جمعی و حتی انفرادی، اغلب به نام اباعبدالله متبرك می‌شد. تقدس و حرمت این نام، بیش از هر چیز، پاس داشته می‌شد. نمازخانه‌ها و «حسینیه»ها، نه تنها محفل و مجلس یاد اباعبدالله و مصائب عاشورا بود، بلكه نام و عنوان‌های كربلایی را همراه داشت؛ مانند حسینیه عاشقان كربلا و حسینیه ابوالفضل. نام شهیدان نیز بر پیشانی مساجد و حسینیه‌ها می‌نشست. مسجد‌ها و حسینیه‌های هر گردان، گروهان و دسته‌ای، به نام شهیدان همان گردان و گروهان، بهویژه به نام فرماندهان شهید، نام‌گذاری می‌شد. در ایام محرم، جز مسجد، تكیه نیز برپا می‌شد. تكایا، هماره عنوان شهیدان كربلا را داشتند؛ مانند تكیه علی‌اكبر، تكیه ابوالفضل، تكیه قاسم و ... .
